حضرت عشق

این منزل و درگاه و این خیمه و خرگاه مآمنیست     برای آنانکه رسم عاشقی دانند نه عاشق کشیخلوتی پیشکش به ساکنان کوی دوستحدیث دل نقل مجلس ماست    و جزعارفانه ها و عاشقانه ها هیچ نشنویبرتارک این ایوان نبشتست : آنکس که عشق نداند وارد نشود!نشنود در بزم سرمستان کسیجز حدیث عاشقی چیز دگرجز فتوت نیست اینجا میزبانجز محبت نیست اینجا ما حضرخود بسوز و هر چه میخواهی بسازخود بباز و هر چه میخواهی ببربوالعجب طوریست طور عاشقانجمله با هم دوستتر از یکدگرﮐﻮﯼ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻭ ﺩﺭ ﻭﯼ ﺻﺪ ﺑﻼﺭﺍﻩ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻦ ﻭ ﺩﺭ ﻭﯼ ﺻﺪ ﺧﻄﺮﺣﻀﺮﺕ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﺍﯾﻨﺠﺎ می بنوشﺳﺮ ﻣﺪﻩ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﻋﻨﺎﻥ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ حضرت عشق...

داوود پیغمبر علیه السلام گفت الهی سر خویش بر من آشکار کن که عظیم ترسان و حیرانم تا روز این می گفت و می گریست ندا آمد که یا داوود اگر چندان بگریی که سنگ خاره را پاره کنی من این سر با تو نخواهم گفت یا داوود از من در دنیا دانستن سر من مخواه تا در مرگ بر تو پیدا کنم گفت یا رب این سر به در مرگ چون پیدا کنی ندا آمد که همه سر من با بنده دو حرف است و آن دو لا ست یا گویم لاتخافوا یا گویم لابشری یا از یمین بانگ برآید که دل خوش دار یا از یسار آواز برآید که دل بردار هیچ کس را در دم مرگ از بیم این دو لا رنگ بر روی نماند چون جان به سینه برسد روی زرد و دل پر درد گردد و بر راست و چپ نگریستن گیرد تا آواز از کدام جانب برآید سعادت و شقاوت در آن نفس واپسین پدیدار آید بسا بود که بدبخت نیکبخت گردد و نیکبخت بد بخت گردد یمحوا الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب روز(نامه) نزدیک من است من نویسم و من پاک کنم نه کس آگاه کنم و نه با کس مشورت کنم حضرت عشق...